دیفن اکسیلات (داروی کاهنده اسهال)

با شروع فصل گرما و بالارفتن میزان ابتلا به بیماریهای رودهای از جمله اسهال و مصرف خودسرانه داروهای کاهنده اسهال و عدم مشورت با پزشک یا داروساز در این بخش به اطلاع رسانی در خصوص  یکی ار داروهای پرخطردر این دسته بزرگ دارویی می پردازم:

معرفي دارو:
دي‌فنوكسيلات يك داروي ضد اسهال مخدر است كه از نظر شيميايي به ضد دردهاي شبه تريات متعلق است شباهت دارد. اين دارو از انقباضات روده‌ايي و بدنبال آن از تعداد حركات روده و حركات روان آن مي‌كاهد. قرص و مايع آن براي رفع اسهالهاي ناگهاني و عود كننده مصرف ميشود.
براي اسهال ناشي از عفونت، آنتي‌بيوتكيها يا مسموميتها مناسب نيست زيرا با كند كردن دفع مواد مضر از روده ممكن است بهبودي را به تأخير بياندازد. دي‌فنوكسيلات مي‌تواند موجب ايجاد مگاكولون سمي شود. مگاكولون گشادشدن خطرناك روده بزرگ است كه جريان خون به ديواره روده را مسدود مي‌كند و خطر سوراخ شدن را افزايش مي‌دهد. با مقدار مصرف پيشنهاد شده، امكان بروز عوارض جانبي اندك است. براي جلوگيري از اعتياد، آتروپين را به همه اشكال دي‌فنوكسيلات مي‌افزايند. اگر آتروپين به مقدار زياد مصرف شود واكنشهاي ناخوشايند آنتي كولينرژيك را در كودكان بوجود مي‌آورد. دي فنوكسيلات مخصوصاً براي كودكان خطرناك است. دراو را حتماً دور از دسترس آنها نگهداريد.


طرز استفاده از دارو:
اين دارو براي شما تجويز شده بدون توصيه پزشك آنرا تغيير ندهيد.


اشكال دارو: قرص، شربت.
مقدار و زمان مصرف: 3 تا 4 بار در روز.


مقدار مصرف براي بزرگسالان:
بزرگسالان: ابتدا 10 ميليگرم و بعد از آن 5 ميليگرم.
كودكان: متناسب با سن و وزن از مقدار دارو كم كنيد.


شروع تأثير دارو: ظرف يك ساعت. ممكن است كنترل اسهال چند ساعت طول بكشد.

توصيه غذايي: هنگام اسهال مايعات كافي بنوشيد.

نگهداري از دارو: در محيط بسته، خشك، خنك و بدور از دسترسي اطفال و نور باشد.

فراموش كردن نوبت دارو: بمحض يادآوري مصرف شود. اگر نوبت بعدي 3 ساعت ديگر باشد فعلاً يك نوبت مصرف و از نوبت بعد صرفنظر كنيد.

متوقف كردن دارو: هر وقت بخواهيد مي‌توانيد با خيال راحت از مصرف اين دارو دست بكشيد.

مصرف مقدار اضافي: اگر اين دارو را بيش از حد تجويز شده مصرف كنيد دچار خواب ‌الودگي، خشكي دهان و پوست، بي‌قراري ميشويد در اين صورت به پزشك خبر دهيد.

عوارض نامطلوب:
عوارض جانبي اين دارو زياد شايع‌ نيستند. اگر احساس دل درد، نفخ، تهوع، استفراغ كرديد به پزشك اطلاع دهيد.

نشانه‌ها - خواب‌آلودگي( شيوع شايع)

- بي‌قراري، شيوع بندرت، موارد مشورت با پزشك حاد.
- سردرد، شيوع بندرت، موارد مشورت با پزشك حاد.
- جوش و خارش پوست، شيوع بندرت، موارد مشورت با پزشك حاد.
- گيجي، شيوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.
- تهوع/استفراغ، شيوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد، شرائط ترك دارو، مراجعه به پزشك.
- ناراحتي‌هاي شكم، شيوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد، شرائط ترك دارو، مراجعه به پزشك.

تداخل دارويي:
مسكن‌ها: بر خاصيت تسكيني دي فنوكسيلات اضافه مي‌كنند.
بازدارنده‌هاي منوآمين اكسيداز (MAOIs): چنانچه به دي‌فنوكسيلات مصرف شوند. فشارخون را شديداً بالا مي‌برند.


احتياط:
در موارد زير پزشك را مطلع سازيد.
ناراحتي‌هاي طولاني مدت كبد، درد شديد شكم، اسهال خوني، مصرف آنتي‌بيوتيك، كوليت قرحه‌اي، مصرف داروهاي ديگر.
براي خانم‌هاي باردار: بي‌ضرر بودن اين دارو در دوران بارداري هنوز قطعي نيست.
براي خانم‌هاي شيرده: اين دارو در شير مادر نفوذ مي‌كند و ممكن است شيرخوار را خواب‌آلوده كند.
براي اطفال و كودكان: براي كودكان زير 4 سال توصيه نميشود. از مقدار دارو كم كنيد.
براي سنين بالاي 60: از مقدار دارو كم كنيد.
مصرف اين دارو در حين رانندگي و كارهاي دشوار: اگر با خوردن اين دارو احساس خواب‌آلودگي و سرگيجه داريد از انجام اينگونه كارها خودداري كنيد.
الكل: از نوشيدن الكل بپرهيزيد. الكل خواص تسكيني اين دارو را افزايش مي‌دهد.

استفاده بلند مدت:
معمولاً توصيه نميشود.

الکل (اتانول - اتیل الکل)

گروه دارويي: تضعيف كننده‌هاي سيستم اعصاب مركز، مسكن‌ها


قدرت اعتيادآوري:
چون كه پاسخ هر فرد در برابر الكل بسيار متفاوت است اندازه‌گيري قدرت اعتيادآوري آن مشكل مي‌باشد. اما در بيماري الكليسم، ناتواني شخص در خودداري از مصرف الكل كاملا ً‌مشهود است. نوشيدن منظم و افراطي الكل به تنهايي عامل اعتياد به الكل نيست بلكه وابستگي رواني و جسمي تواماً معرف اين بيماري هستند.


نحوه مصرف:
از راه دهان به صورت شراب، آبجو، ويسكي و غيره مصرف ميشود.


استفاده‌هاي مجاز:
از نظر طبي، الكل كه حاوي ايزوپروپيل يا الكل اتيل است،‌در جراحي به عنوان يك عامل ضدعفوني كننده براي انواع جراحي‌ها و نيز در محل تزريق مصرف مي‌گردد. براي سخت كردن پوست و جلوگيري از زخم‌هاي بستر و زخم‌هاي پا در دوچرخه‌سواران و دوندگان نيز بكار مي‌رود.


تأثيرات كوتاه مدت:
الكل بر سيستم اعصاب مركزي تأثير مي‌گذارد و اضطراب و تنش را كاهش مي‌دهد. به مقدار كم احساس اعتماد و آرامش مي‌دهد، فرد را حراف و خوش مشرب مي‌كند اما كارآيي ذهني را تقويت نمي‌كند، رگهاي خوني كوچك، بويژه رگهاي زيرپوست را باز مي‌كند و احساس برافروختگي و گرما به شخص مي‌دهد. مصرف بيشتر الكل، تمركز و قضاوت را مختل مي‌كند و واكنشهاي بدن را لحظه به لحظه كندتر مي‌سازد. احتمال تصادفات بويژه سوانح رانندگي بالا مي‌رود. با بالا رفتن ميزان الكل در خون، رفتار تهاجمي و پرخاشگرانه ظاهر ميشود.
صحبت كردن با لكنت و كندي همراه است و شخص دچار بي‌تباتي و تزلزل ميشود و ممكن است تشخيص ديد او بهم خورد و تعادلش را از دست بدهد. تهوع و استفراغ و بي‌اختياري ادراري از عواقب آن است. اگر ميزان الكل خون همچنان بالا رود امكان از دست دادن هشياري وجود دارد و شخص ممكن است بيهوش شود و به خاطر استنشاق بخارات استفراغ يا توقف تنفس جان خود را از دست بدهد.


تأثيرات و خطرات بلند مدت:
بسياري از الكلي‌هاي حرفه‌ايي دچار بيماريهاي كبدي از جمله هپاتيت الكلي، سيروز، سرطان كبد يا كبد چرب (رسوب فراوان چربي كه در كبد منجر به سيروز مي‌‌گردد) مي‌شوند. بيماري كرونر قلب، فشار خون بالا و سكته‌هاي مغزي نيز از عواقب افراط در نوشيدن مشروبات الكلي است. از ديگر بيماريهاي شايع التهاب معده (گاستريت) و زخم‌هاي معده مي‌باشد. معتادين به الكل بيشتر در معرض فراموشي و تخريب مغز و ذهن قرار دارند. افراط در نوشيدن الكل به مدت طولاني معمولاً ناشي از وابستگي فيزيكي است. يك الكلي ممكن است حتي با افراط در نوشيدن الكل هشيار به نظر برسد اين به علت تحمل الكل يا عادت به آن است اما خيلي از الكلي‌ها عاقبت تحمل خود را نسبت به آن از دست مي‌دهند بطوري كه مقدار نسبتاً كمي الكل مي‌تواند نشانه‌هاي مسموميت را در آنها ظاهر كند. وابستگي به الكل علاوه بر خطراتي كه براي سلامتي انسان دارد مشكلات و گرفتاريهاي شخصي و اجتماعي نيز بهمراه مي‌آورد.
اشخاص الكلي دچار اضطراب و افسردگي هستند و چون اشتهاي طبيعي خود را از دست مي‌دهند در معرض بيماريهاي ناشي از كمبود تغذيه يا سوء تغذيه، بويژه كمبود تيامين (ويتامين ب1) قرار مي‌گيرند.
نوشيدن الكل در دوران حاملگي ناهنجاريهايي در جنين ايجاد مي‌كند و رشد جسمي و فكري اطفال را ضعيف و نامناسب مي‌كند. حتي مصرف مقدار كمي الكل مي‌تواند منجر به سقط جنين، كاهش وزن تولد و عقب ماندگي ذهني نوزاد شود.


نشانه‌هاي سوء مصرف:
علائمي كه مصرف الكل را خارج از كنترل شخص نشان مي‌دهند عبارتند از: تغيير در زمان و نوع مصرف الكل (مثلاً صبح زود يا ترك آبجو و نوشيدن الكل با غلظت بالا)، تغيير در عادت نوشيدن (مثلاً تنهايي نوشيدن يا قبل از قرار ملاقات يا ورود به يك محل الكل استعمال كردن)، تغيير شخصيت، عدم توجه به ظاهر شخص، بدغذايي يا كم اشتهايي، رفتارهاي ناپيدار و گذرا، فراموشي‌هاي موقت و مسموميت‌هاي طولاني،‌نشانه‌هاي جسمي عبارتند از: تهوع، استفراغ و لرزش بخصوص هنگام صبح، دل درد، گرفتگي عضلات، ضعف دست وپا، قرمزي و بزرگ شدن رگهاي صورت، بي‌ثباتي، حافظه ضعيف و بي‌اختياري در دفع ادرار، اگر ناگهان مصرف الكل ترك شود مي‌تواند ايجاد هذيان و توهم، لرزش‌هاي شديد و گاهي اوقات تشنج‌هاي كشنده كند. اين علايم بعد از يك تا چهار روز از ترك الكل شروع و سه روز ادامه دارند. نشانه‌هاي ترك الكل را مي‌توان با داروهايي مثل كلرومتيازول يا بنزوديازپين‌ها از قبيل ديازپام كه به مدت كوتاه تحت نظر پزشك تجويز ميشود برطرف كرد.


تداخل الكل با داروهاي ديگر:
الكل با بسياري از داروها تداخل مي‌كند. بويژه خطر تسكيني داروهايي را كه بر سيستم اعصاب مركزي اثر تسكيني دارند افزايش مي‌دهد. اين داروها عبارتند از: داروهاي ضد افسردگي، خواب‌آورها، ضد دردهاي عمومي، ضددردهاي مخدر، آنتي سايكوتيك‌ها (ضد جنون‌ها)، ضد افسردگي‌هاي سه حلقه‌ايي، آنتي هيستامين‌ها و برخي از داروهاي كاهنده فشارخون مثل متيل دوپا و كلونيدين. مصرف الكل با ديگر داروهايي چون مخدرها، باربيتورات‌ها يا حلال‌ها مي‌تواند منجر به كما شود كه ممكن است كشنده باشد.
مصرف الكل با آسپيرين و ضددردهاي مشابه، خطر خونريزي معده را بويژه در كساني كه زخم معده دارند بالا مي‌برد.
كساني كه دي سولفيرام مصرف مي‌كنند اگر حتي مقدار بسيار كمي الكل بنوشند دچار واكنش‌هاي بسيار ناخوشايند مي‌شوند. دي سولفيرام دارويي است كه براي دوري كردن از الكل تجويز ميشود. اين واكنش‌ها منجر به داغ شدن صورت، سردرد نبض‌دار، تپش قلب، تهوع و استفراغ مي‌گردد.
الكل مي‌تواند از تجزيه برخي از داروهاي خوراكي پايين آورنده قندخون و ضد انعقادهاي خوراكي جلوگيري كند و در نتيجه اثرات اين داروها را افزايش دهد.
چنانچه الكل با مهاركننده‌هاي مونوآمين اكسيداز (MAOIS)، بويژه اگر شراب قرمز باشد، مصرف شود مي‌تواند فشار خون را بطور خطرناك افزايش دهد.