سفیکسیم چیست؟
سفیکسیم یک آنتی‌بیوتیک سفالوسپورینی است. این آنتی‌بیوتیک‌ها در درمان طیف وسیعی از بیماری‌های عفونی باکتریایی مثل عفونت‌های تنفسی، عفونت‌های پوست و بافت نرم و عفونت‌های استخوان یا مفاصل، و عفونت‌های ادراری مؤثر می‌باشند. این آنتی‌بیوتیک همچنین ممکن است برای پیشگیری از ایجاد عفونت در افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند یا در دیگران که به هر علتی مستعد عفونت هستند، استفاده شوند.
سفیکسیم به صورت قرص پوشش دار و سوسپانسیون تولید می شود.
چگونگی مصرف
سفیکسیم معمولا روزانه یک بار یا هر 12 ساعت به مدت یک تا دو هفته تجویز می شود. گاهی در درمان گونوره به شکل تک دوز داده می شود. این دارو را هم می‌توان با شکم خالی مصرف کرد و هم می‌توان برای جلوگیری از دل بهم خوردگی آن را با غذا یا یک لیوان شیرخورد. بهتر است دارو در نوبت‌هایی با فواصل یکسان در طی شبانه‌روز مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مثلاً اگر قرار است دوبار در روز مصرف شود، هر 12 ساعت (مثلاً 8 صبح و 8 شب). اگر این با فعالیت‌های کاری و خواب شما تداخل ایجاد می‌کند، در تعیین یک برنامه مناسب زمانی از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و به‌طور کامل استفاده شود، حتی اگر احساس بهبودی می‌کنید. اگر پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید ممکن است علایم‌تان مجدداً عود کند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آورید مصرف کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم دارویی‌تان برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید: کبودی یا خونریزی غیرعادی، درد مفاصل، اسهال، درد شکمی، تهوع و استفراغ، زخم‌های دهانی یا زبانی، خارش یا ترشح واژن، یا پلاک‌های سفید در دهان یا روی زبان. یک واکنش حساسیتی نادر به سفیکسیم آنافیلاکسی است که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد. از آنجا که آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت می‌کند، در صورت بروز تورم لب‌ها و دور چشم، بثورات جلدی ، کهیر ، یا تورم‌های پوستی، تب ، غش ناگهانی، ضربان قلب تند، یا خس خس سینه یا مشکل تنفسی، بلافاصله مصرف آنتی‌بیوتیک را قطع کرده با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف سفیکسیم، پزشکتان را مطلع سازید:
- حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های خوراکی، یا داروهای دیگر، به‌ویژه آنتی‌بیوتیک‌ها ( پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).
- بارداری یا شیردهی.
- مصرف مشروبات الکلی.
- مصرف داروهای دیگر، به ویژه ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن و آسپیرین )، ضدانعقادها (رقیق‌کننده‌های خون نظیر وارفارین )، و پروبنسید (یک داروی درمان نقرس ).
- سابقه یا ابتلا به مشکلات خونریزی‌دهنده (نظیر زخم معده ، هموفیلی ، و کمبود پلاکتی)، کولیت (التهاب روده بزرگ )، یا بیماری‌های کلیوی یا کبدی.
توصیه هنگام مصرف
- حتی در صورت احساس بهبودی داروی تجویز شده را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدنتان درمان شده از عود بیماری جلوگیری شود.
- سفیکسیم را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط سفیکسیم فاسد می‌شود). سوسپانسیون سفیکسیم بعد از تهیه نیازی به نگهداری در یخچال ندارد.
- پیش از مصرف سوسپانسیون ، شیشه دارو را خوب تکان دهید.
- از پیمانه داخل جعبه برای اندازه‌گیری مقدار دارو استفاده کنید.
- اگر ظرف 3 روز از مصرف دارو احساس بهبودی نداشتید با پزشکتان مشورت کنید.