آ.سی.آ
|
|
|
| |||||
|
|
تركيب استامينوفن و اسيد استيلساليسيليك براي تسكين دردهاي خفيف تا متوسط ناشي از سردردهاي ميگرني و كاهش تب بكار ميرود. كافئين موجود در اين فرآورده از بروز گيجي و عوارض ثانويه آن در سرماخوردگي جلوگيري ميكند. |
|
| ||||
|
|
|
|
| ||||
|
|
مكانيسم اثر |
|
| ||||
|
|
كافئين محرك خفيف دستگاه عصبي مركزي است و عروق خونيمغزي را تنگ ميكند و اين اثر ممكن است به رفع سردرد كمك نمايد. اثرات ضددرد و ضد التهاب اين دارو نيز مربوط به استامينوفن و اسيد استيل ساليسيليك ميباشد. |
|
| ||||
|
|
|
|
| ||||
|
|
فارماكوكينتيك |
|
| ||||
|
|
كافئين بخوبي از مجراي گوارشي جذب ميشود.، اتصال آن به پروتئينهاي پلاسما كم است. متابوليسم آن كبدي بوده و نيمه عمر آن 4-3 ساعت است. استامينوفن و اسيد استيل ساليسيليك نيز بخوبي از دستگاه گوارش جذب ميگردند. جذب اسيد استيل ساليسيليك با غذا كاهش مييابد. نيمه عمر آن در حدود 20-15 دقيقه است و متابوليسم هر دو دارو كبدي است. استامينوفن به ميزان بسيار ناچيز و آسپيرين به ميزان بسيار زياد به پروتئين پلاسما پيوند مييابند. اوج غلظت پلاسمايي آسپيرين 2-1 ساعت و استامينوفن 2-5/0 ساعت پس از مصرف ميباشد. هر سه تركيب از طريق كليه دفع ميشوند. |
|
| ||||
|
|
|
|
| ||||
|
|
موارد منع مصرف |
|
| ||||
|
|
آسپيرين در صورت احتمال بروز خونريزي، در بيماري هموفيلي، آنژيوادم، آنافيلاكسي يا وجود واكنشهاي آلرژيك شديد به آسپيرين يا ساير NSAIDها و اولسرهاي خونريزي دهنده نبايد مصرف گردد. |
|
| ||||
|
|
|
|
| ||||
|
|
هشدار |
| |||||
|
|
1- مصرف تركيب استامينوفن و اسيد استيل ساليسيليك در كودكان مورد بحث است و بسياري از پزشكان مصرف اين فرآورده را در كودكان كمتر از 12 سال توصيه نميكنند 2 - استفاده بيش از حد اين دارو ممكن است خطر نكروز كبدي را افزايش دهد. 3- استامينوفن در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: الكلسيم فعال، بيماري كبد و هپاتيت ويروسي. 4- آسپيرين در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: آسم، آلرژي و پوليپ بيني به علت حساسيت به آسپيرين، قرحه گوارشي و گاستريت. |
|
| ||||
|
|
|
|
| ||||
|
|
عوارض جانبي |
|
| ||||
|
|
تحريك معده، سوزش سر دل يا سوءهاضمه، تهوع، استفراغ و درد معده از عوارض اسيد استيل ساليسيليك ميباشند. |
|
| ||||
|
|
|
|
| ||||
|
|
تداخل هاي دارويي |
|
| ||||
|
|
با مصرف همزمان اسيد استيل ساليسيليك و استامينوفن احتمال بروز نفروپاتي بيشتر ميشود. مصرف همزمان گلوكوكورتيكوئيدها ميزان غلظت پلاسمايي اسيد استيل ساليسيليك را كاهش ميدهد و احتمال ايجاد خيز را با اين دارو افزايش ميدهد. داروهاي سمي براي عصب هشتم شنوايي ميتوانند اثرات سمي اسيد استيل ساليسيليك را بر روي عصب افزايش دهند. مصرف همزمان استامينوفن با داروهاي القاءكننده آنزيمي و همچنين داروهاي سمي براي كبد ميتواند سميت كبدي آنرا افزايش دهد. مصرف همزمان كافئين با ساير داروهاي محرك دستگاه عصبي مركزي ممكن است منجر به تحريك بيش از حد CNS و بروز عصبانيت، تحريكپذيري يا كمخوابي گردد. كافئين ميتواند دفع ادراري ليتيم را افزايش دهد بنابراين بر غلظت درماني آن اثر ميگذارد. مصرف همزمان مهاركنندههاي مونوآمين اكسيداز ميتواند اثرات مقلد سمپاتيك كافئين را افزايش داده و منجر به بروز آريتمي خطرناك قلبي و يا افزايش شديد فشار خون گردد. |
|
| ||||
|
|
|
|
| ||||
|
|
|
| |||||
|