قارچ ناخن از لحاظ باليني به دو صورت تظاهر مي‌كند، يك نوع آن كه به صورت شايع ديده مي‌شود بافت نرم دور ناخن است كه به آن چين ناخن يا پارونيكيا گفته مي‌شود و داراي علايمي نظير قرمزي، التهاب و تورم است. 

در اين بيماري دور ناخن به طور ثانويه درگير مي‌شود و علايمي به صورت خط خطي شدن، شكنندگي و تغيير شكل ايجاد مي‌شود كه در اكثر موارد، عامل اين درگيري، قارچ كانديدا است كه مي‌تواند همراه با عفونت‌هاي ميكروبي بستر ناخن باشد. اين نوع درگيري ناخن در زنان خانه دار به دليل تماس زياد با آب بسيار شايع‌تر است. 

عامل مساعد كننده بيماريهاي قارچي رطوبت است، لذا در اين موارد ممكن است موادي زردرنگ در ‌زير چين ناخن ترشح كند كه نشانه بيماري حاد و التهابي بوده و دردناك است. 

نوع ديگر بيماري‌هاي ناخن  قارچ درماتوفيت می باشدکه در اين نوع بيماري، پوست و ناخن همزمان با هم درگير شده كه بيشتر در ناخن‌هاي پا بروز مي‌كند و احتمال ابتلاي ناخن‌هاي دست نيز وجود دارد.  شيوع اين نوع قارچ بيشتر در شمال ايران وجود دارد، و در افراد سالمند به علت اختلال در خون رساني و در كشاورزان، دامپروران و يا دامپزشكان به دليل ارتباط زياد با دام، علايم ايجاد شده ‌بيشتر به صورت جدا شدن يك قسمت از انتهاي ناخن است كه در زير آن پوسته‌هاي سفيدي ايجاد مي‌شود. 

تشخیص قارچ درماتوفيت به وسيله آزمايشگاه، با ديد مستقيم چشم صورت مي‌گيرد و  درمان خوراكي آن يك تا پنج ماه به صورت موضعي انجام مي‌شود. بنابراين توصيه مي‌شود، از تماس دست بدون دستكش با آب خودداري و پس از شست وشو سريعا آن را خشك كنيد.

لازم به ذکر است افرادي كه داراي ضعف بدن و اختلال عروقي و تغذيه‌اي هستند و يا افراد مبتلا به ايدز به انواع عفونت‌هاي قارچي مبتلا مي‌شوند.